جزر ومد

جزرومد دریا رو هیچوقت به این زیبایی و محسوسی ندیده بودم .بندرریگ صبح هنگام دریاموج موج به سمتم میامد و تا به خودم اومدم وسط آبها وایساده بودم .حس عجیبی بود مثل زمانی که خدا همه ی نعمتش رو به طرف آدمی روانه میکنه ولی بنده در غفلت از روی آوردن نعمت بهشه.حتی اگر تقاضایی نداشته باشه خداوند هرروز نعمتش رو دورادور بنده جاری میکنه.لذتی داشت وصف نشدنی دلم نیامد از آب بیرون بیام ودوست داشتم به طرف عمق دریا برم و خودم رو به آب بزن ودر این بیکران رحمت غرق بشم.بعداز ظهر که شد از طرف اسکله که برگشتیم نگاهم به دریا بود که دیدم تمام آبها موج موج و با سرعتی چندبرابرصبح به سمت دریا عقب نشستند و گویی تشت آبی که کج شده باشه در عرض 15دقیقه آبها در دریا فرو رفتند و مسبری طولانی از دریا خشک شد و ساحلی صاف باقی ماند ناگهان دلم ریخت گویی که خدا نعمتش را از بنده پس گرفته باشد.یادم به غفلتها و ناشکریها افتاد هیچوقت به این بزرگی این صحنه روندیده بودم که اراده ی اوست که در عرض چند دقیقه دریا را به خشکی تبدیل میکنه .وسط راه از ماشین پیاده شدم و ترجیح دادم قدم زنان در این ساحلی که تا دقیقه ای قبل دریایی خروشان بود قدم بزنم وحسرت از دست رفته ی آن را لمس کنم .دنیال گم گشته ای بودم یک چشم به ساحل چشم دیگر به دریا .وعظمت پروردگار !!!!

وای کاش همه ی ما این صحنه ها رو تجربه میکردیم قبل از اینکه به دام غفلت بیفتیم.واین است عظمت خالق جهان.....اگر بیندیشیم....!!!!

روزی هزار بار دلت را شکسته ام/غزال...