باران کربلا

به اربعین داریم نزدیک میشیم .و خداحافظی دوستان و آشنایان وهمکاران و پزشکانی که با ما در ارتباطند برای رفتن به زیارت اربعین دل من رو خیلی هوایی کرده وصحنه های شور واشتیاق وعظمت این همایش که از تلویزیون پخش میشه واقعا دل من کباب میشه چرا امسال هم سستی کردم برای رفتن.یادم به حرم آقا ابوالفضل افتاد سال 90با همکاران گلم که همه همسن بودیم یه کاروان شدیم رفتیم کربلا .شب زمستونی وسردی بود آسمون کربلا دلش گرفته بود بعد از نماز مغرب وعشا آسمان شروع به باریدن کرد وهمه ی زائرها غافلگیر شدن در عرض 5دقیقه حیاط حرم آقا ابالفضل پر از آب شد همه ی فرشها رو جمع کردن و ماحیران زیر باران.به خاطر گرد وخاک زیادی که هوا داشت حیاط حرم پرشد از آب وگل.یادش به خیر تو اون سرما وبا لباسهای خیس تا هتل با همکارا دویدیم.وقتها وفرصتهایی تو زندگی هست که بعدها خیلی حسرت اونها رو میخوریم امروز هم خیلی حسرت به دل شدم به خصوص که دوتا از همکاران پزشکم آمدن براخداحافظی و دل ما رو هم با خودشون بردن.عزیزی میگه دلت هرجایی که باشه همونجا هستی.فقط میتونم از راه دور بگم السلام علیک یا ابا عبداله....واز ته دل بگم یا ابوفاضل به حق امک!!!!....نیستم اونجا اما دلم پیش شماست.....

روزی هزار بار دلت را شکسته ام/غزال...